Marie Cadie Personal

Waarom je wél voor twee kindjes moet gaan!

Twee stuks hebben wij op de wereld gezet. Twee meisjes, eentje van 6,5 en eentje van bijna 2 jaar oud.  Don’t need to mention to all you mama’s out there, this can be heavy shit. En ja, dit durf ik zo zonder blozen zeggen, ookal zijn het er maar twee. Al zou ik ze graag klein houden, stiekem kijk ik uit naar de dag dat die kleinste poppemie iets beter in slaap valt en de avonden mét slapende kids weer wat langer worden. De batterijen iets beter kunnen worden opgeladen en we weer op cruise speed verder kunnen. Tot die dag ploeteren we hier verder, met fantastische hulp van de grootouders, dat wel.

Ik laat die ‘struggle‘ die het soms is, hier even in het midden. Gisteren was er zo’n moment waarop alle vermoeidheid verdwijnt als sneeuw voor de zon en mijn mama hart bijna explodeert van contentement en liefde voor die twee prinsessen – or dramaqueens.

Eerst deed ik een mini back to school fotoshoot, waarbij ik mijn ‘echt’ fototoestel nog eens bovenhaalde. Wat ben ik daar toch nog steeds blijer mee, met die spiegelreflex foto’s. <3 Als ik dan ook het geluk heb dat de oudste bereid is om mee te werken en haar spontane zelve wil zijn, dan vind deze mama dat helemaal gewéldig!

 

A little confession to make: de foto’s werden na de schooldag getrokken in plaats van ervoor én met de outfit die mama in gedachten had voor de eerste schooldag. Tien minuutjes klikkerdeklik en dan zit het er weer op. Ik probeer zoveel mogelijk op die sluiterknop te drukken om maar niets te missen in die paar minuutjes. Een gekke bek wil er dan ook al eens achter die spiegelreflex uitkomen, dat meer dan eens voor een spontane lach zorgt bij mijn meisjes. Ik maak meteen met mezelf de afspraak dat ik mijn Canon weer wat meer ga bovenhalen! Het levert toch elke keer weer mooie plaatjes op.

Wat mijn hart helemaal verwarmde was de manier waarop ze naar elkaar keken. Elk zo anders, maar zo voor elkaar, dat voelt echt als: we did the right thing. Alexia is onze dare devil en mini spring-in-het-veld die Estée Marie vaak meesleurt over haar eigen timide grens. De oudste die haar verantwoordelijkheidszin aanscherpt en die automatisch én spontaan voor haar kleinste zusje zorgt. Dat ze dat goed doet en haar kleine zusje dat van haar oppikt bewijst het tafereel van gisteren.

Onze oudste had iets uitgevreten en op haar donder gekregen. Niets ergs … maar een vermoeiende eerste schooldag zat er toch al een beetje in én ons gevoelig meisje snotterde en snikte haar tranen weg. De schoot van mama boodt al een beetje troost, maar het was haar kleine zusje die weer een lach door die tranen toverde. Sinds kort begint Alexia te praten … en ik moet je niet vertellen dat “zus” by far één van haar favoriete woordjes is. Zus, Zus, Zu-hus … was dan ook het eerste wat Alexia zei bij het zien van de tranen van haar grote zus. Ze werden stevig weggeknuffeld en niet zomaar een snel knuffeltje, maar die kleine peuterarmpjes stevig rond haar hals, terwijl ze de hele tijd ‘zus’, ‘zus’, ‘zus’ bleef herhalen.  Ze wreef ook met die kleine armpjes van haar over de rug van haar grote zus gevolgd door van die bemoedigende schouderklopjes. <3 Mijn ogen werden ondertussen ook al een beetje nat. Plots schoot Alexia recht, ze liep naar het keukeneiland waar haar tutje lag. Met uitgestoken armpje en met haar ‘titi’ in de hand kwam ze teruggelopen en stak het uit naar Estée Marie: “Zus!”. De ‘titi’ belandde met een razende snelheid in de mond van haar grote zus. De tranen waren weg en er werd weer gelachen hier. Time for bed. En deze mama wist weer heel goed waarom ze voor die tweede is gegaan. Momenten als deze maken alle vermoeidheid goed. Helemaal! Die zusterliefde maakt mijn hart helemaal blij!

Natuurlijk is het niet allemaal rozengeur en maneschijn. Al even vaak ben ik op zoek naar behang om ze achter te plakken, maar toch … loving them to pieces!

En wat wordt het bij julie? 1, 2, 3, … of meer kids?

Liefs,
Katrien

 

8 Comments

  1. Joni

    september 2, 2017 at 5:49 pm

    Het is er eentje en blijft er eentje ;) maar ik heb vanmiddag wel eens laten vallen dat het misschien handig had geweest als ze een extra speelkameraadje had gehad, haha.
    (wegens het “ik speel niet graag alleen” en “mamaaaaa” en “papaaaaaaa” – al spelen wij meestal leutig mee, maar vandaag waren beiden nog net iets te vermoeid).
    Het is wel erg mooi om te zien en te lezen zo, de zusjesliefde. Mooi artikel <3 (en mooie kindjes!)

    1. Katrien (Marie Cadie)

      september 2, 2017 at 8:44 pm

      Oh en absoluut je goed recht.
      Het is niet altijd even eenvoudig. En die tweede is echt ‘double the fun’ ;-)
      Dank je wel! :-) Die zusterliefde is echt om bij weg te smelten …

  2. petra

    september 2, 2017 at 7:07 pm

    Mooi geschreven, wat heb je toch twee mooie meiden!
    Leuke foto’s ook, ja ik kan mijn spiegelreflex niet meer missen, resultaat is toch zoveel mooier!!

    1. Katrien (Marie Cadie)

      september 3, 2017 at 6:23 am

      Dank je wel Petra 😘
      Oh absoluut … ookal worden de foto’s vd smartphones steeds beter, ik vind het nog steeds de moeite om met die spiegelreflex te ‘sleuren’.

  3. Anna Helena

    september 2, 2017 at 8:12 pm

    Herkenbaar, hier ook 2 dochters. Dat betekent heel veel drama in huis, maar ook heel veel zussenliefde. Gelukkig maar :)

    1. Katrien (Marie Cadie)

      september 3, 2017 at 6:25 am

      Ja, echt hè ….
      Met een fulltime job is het soms echt zweten ;) en al zou ik graag willen dat onze kleinste klein blijft … ik kijk er naar uit dat ze uit de pampers zal zijn! ;)

  4. liese

    september 3, 2017 at 8:18 am

    wij hebben ook lang getwijfeld en nu heb ik twee jongens van 6 en 2 en dat is wel een uitdaging in momenten. Maar toch voel je dat ze elkaar graag zien hoeveel er ook aan haar wordt getrokken of speelgoed wordt gestolen.

    1. Katrien (Marie Cadie)

      september 3, 2017 at 12:04 pm

      Echt he! Zelfde leeftijd hier … het is soms een uitdaging. But loving it … <3

Leave a Reply